Είναι τελικά ωραίο όταν η γνώση συνδυάζεται με το ταλέντο. Είναι θεσπέσιο όταν η γαλήνη και η αρμονία του soul συνδυάζεται την επαναστατικότητα γερών beats και σκληρών παραγωγών.
Βασικά είναι κάτι περισσότερο από μια ρωγμή στην μονόχνοτη παράδοση των East Coast μπακάληδων που σηκώνονται κάθε πρωί ακούγοντας boom bap και κρατώντας ένα ρόπαλο έτοιμοι για κανιβαλισμούς.
Soulstice (αληθινό όνομα Ashley Llorens). Σε αυτό το όνομα ακούει μια σχετικά καινούργια αλλά αρκετά συνειδητοποιημένη και ψαγμένη (λυρικά) μορφή του σύγχρονου ραπ. Ξεκινώντας το πρώτα του βήματα στο rap με fteestylin στα παιδικά του χρόνια μεγάλωσε σε άμεση επαφή με την κουλτούρα του hiphop στην ιδιαίτερη πατρίδα του το Chicago. Στην συνέχεια καθώς μπήκε στο Πανεπιστήμιο του Illinois προετοίμασε παράλληλα με τις σπουδές του και τα λυρικά του προσόντα (ειδικά στο battle παρ’ ότι στα επίσημα LPs του μετά μίλησε αρκετά πιο σοβαρά). Γνωστό μάλιστα είναι και ότι σε έναν freestylin competition (Who’s The Illest Competition) βγήκε άνετα νικητής (The Illest) ανάμεσα σε όλους τους emcees της Πανεπιστημιούπολης. Μπήκε σε διάφορα crews τότε που ακόμα συζητιούνται στο Illinois. Μετά την αποφοίτησή του κυκλοφόρησε από ανεξάρτητη δισκογραφική το “Worth By Northwest: Solid Ground” (2005) (Wandering Soul Records με τo οποίο Label συνεχίζει μέχρι και σήμερα) και καπάκι το 2006 το Dark Water μαζί με τον Jason “Haysoos” Nickels συγκροτώντας έτσι τους “Wade Waters”. Το συγκρότημα έδειξε τρομερή χημεία και παρά την έλλειψη παραγωγών εκατομμυρίων (κάτι που συνεπάγεται και η ανεξάρτητη δισκογραφική) κατάφεραν να συμπεριληφθούν και να πάρουν αρκετά καλές κριτικές στα πιο δημοφιλή media του αμερικάνικου hiphop ( URB, The Source, XXL κτλ) και να μπουν γρήγορα στα καλύτερα albums (2005-6). Από εδώ και πέρα όλοι ανέμεναν το «μεγάλο δίσκο» του καθώς η αρχή είχε γίνει..
Ας πάμε τώρα στα κυρίως και καθαρά του δίσκου. Όλο το CD από το 1ο εώς το 15Ο κομμάτι είναι ένα αποτύπωμα εμπειριών και γνώσεων του ταξιδιού του από την γενέτειρα του το Chicago στο Ιllinois και μετέπειτα στην Washington (και εξ’ου και το λογοπαίγνιο της Wandering Soul (περιπλανώμενη ψυχή) που συνδυάζει και την soul μέσα (Chicago) ). Ο Soulstice αντίθετα με πολλούς διάσημους rappers χώνει πραγματικό πολιτισμό μέσα στο album (εξάλλου έχει και 2 πτυχία (ηλεκτρονικός μηχανικός και μηχανικός υπολογιστών) και δουλεύει και στο αντίστοιχο υπουργείο Εθνικής Αμύνης της Αμερικής ) και έχει και ευρύτερη άποψη για το πώς πρέπει να είναι το hiphop. Υποστηρίζει την προώθηση της κουλτούρας και προς τα έξω αλλά συνιστά προσοχή στα κόλπα του σύγχρονου marketing και συνειδητοποίηση στο τι κάνει κάποιος. Ο Soulstice με αρκετά έξυπνο και εφευρετικό στίχο έχει καταφέρει να κάνει την μεγάλη κίνηση στο αμερικάνικο hiphop όπου και ο ανταγωνισμός είναι αρκετά έντονος.
Από την άλλη το μόνο μειονέκτημα είναι οι παραγωγές. Δεν είναι κακές, πολλοί Έλληνες παραγωγοί θα τις ζήλευαν, αλλά δεν είναι και άριστες. Υπάρχουν μερικά κομμάτια στον δίσκο που αποτελούν παραφωνία σε σχέση με το αρκετά καλό σύνολο (πχ Get It Right) με κύριο βάρος την ευθύνης στους παραγωγούς SBe Audiologist και τον Oddissey, όπου ο Audiologist αποδεικνύει πως απλά είναι ένας παραγωγός που δεν έχει ακόμα το επίπεδο να ξεφύγει από συγκροτήματα τύπου Doce Voileta (η μάνα τους τους ξέρει?) και ο δεύτερος απλά δείχνει ότι θέλει δουλειά ακόμα και δεν μπορεί να συμβαδίσει με το επίπεδο στίχου του Soulstice.
Σε γενικές γραμμές θα βαθμολογούσα τον δίσκο με ένα 9 αν οι παραγωγές πραγματικά μπορούσαν από μόνες τους να επιφέρουν πλατίνες αλλά θα αρκεστώ να βάλω ένα 8 και τις καλύτερες ευχές μου γιατί ακόμα και μην το ξεχνάτε είναι το ξεκίνημα ενός πάρα πολλά υποσχόμενου δαπίτη στο hiphop στερέωμα…
Muthafuckin’ Linkz : http://www.mediafire.com/?0hjytq1isce
http://link-protector.com/301088/
MSNs επικονωνίας: nosleevesnosleeves@hotmail.com
"ΑuNaNoCrU"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου