Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2007

Περί Πειρατείας...

Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ όλη αυτήν την προπαγάνδα του marketing των δισκογραφικών εταιριών να στήνουν το παζάρι τους σαν ένα παιδάκι που κάθεται και κοιτάζει την φωτιά στο τζάκι για ώρες. Πραγματικά δεν ξέρω τι να πω και αυτό που νοιώθω είναι και λίγη αηδία να σας πω και την αλήθεια. Δεν θα περιοριστώ μόνο στις πωλήσεις του ελληνικού hiphop ή της ελληνικής μουσικής γενικότερα. Μιλάω για όλον τον πλανήτη και για όλες τις μουσικές. Αν πάρεις όλους τους καλλιτέχνες από τον πιο mainstream μέχρι και τον πιο ghetto-tempered και κάτσεις να παρακολουθήσεις συνεντεύξεις, δηλώσεις ακόμα και τους στίχους τους μερικές φορές είναι σαν να σου λένε πως με αυτό που κάνουν εκφράζονται, αγαπούν την δουλειά τους όχι για την τσέπη τους αλλά για τον κόσμο που τους ακούει. Ότι τραγουδάνε για να τραγουδήσουν και όχι για να μπουν στα ράφια του εκάστοτε Metropolis. Και από την άλλη υπάρχει μια πελώρια προπαγάνδα που (λογικά) ξεκινάει από την δισκογραφική, τους managers και κάθε είδους χαρτογιακά που ζει με την μουσική χωρίς την μουσική. Παρατηρώ όλη αυτήν την ιστορία και μου φαίνεται ότι υπάρχει μια μαζική απόπειρα να υποτιμήσουν κάποιοι την γνώμη και την προσωπικότητα μου. Για να μιλάμε για μουσική πιστεύω πρέπει να ξέρουμε από μουσική. Οι καλές προθέσεις ή οι ελεημοσύνες πιστεύω δεν αρμόζουν σε τέτοιες κουβέντες (ειδικά όταν μιλάμε για κάτι που θεωρείται και τέχνη). Όταν παίρνεις ένα κομμάτι χαρτί και μιλάς για συναισθήματα όπως ό έρωτας (mainstream), για μίσος (gangsta-rap) ή για οτιδήποτε το οποίο αν είναι αληθινό δεν μπορεί να εκφραστεί σε χρήματα τότε δεν χρειάζεσαι ούτε σκέφτεσαι το image, την χλιδή και ακόμα και φτωχός να είσαι όταν συγκεντρώνεσαι στην πένα, στο μικρόφωνο και στην μουσική το μυαλό σου είναι εκεί (αν είσαι αληθινός) και όχι στο με τι τρόπο θα βγάλεις τα προς το ζην. Όταν είσαι φτωχός δουλεύεις δεν περιμένεις να γίνεις σουπερστάρ για να ζήσεις από την μουσική. Έρχονται κάποιοι (brain-washed) μετά και σου λένε ότι αν δεν στηρίξεις τα CD των «μικρών» καλλιτεχνών δεν θα έχουν λεφτά να αγοράσουν μικρόφωνο και ούτε να πάνε στο studio θα μπορούν και έτσι η μουσική θα χάσει το νέο της αίμα και θα επικρατήσουν οι σκυλάδες και θα μας καταβροχθίσουν. Έχετε σκεφτεί καθόλου ποτέ σας που πάνε αυτά τα λεφτά; Έχετε σκεφτεί αν τελικά αγοράζετε CD από φανατισμό και φόβο; Ο καλλιτέχνης παραπάνω που κάνει αληθινή μουσική την κάνει για να πληρωθεί; Τότε ποιος ο λόγος να σκοτώσω κάτι από αυτό που λέτε εσείς μουσική με το να αγοράσω ή να κατεβάσω κάτι το «πειρατικό» όπως το έχετε χαρακτηρίσει λες και είναι έγκλημα ή ελεύθερη διακίνηση της μουσικής που στην τελική είναι και πολιτισμός. Όχι δεν είμαι κανένας ακραίος ιδεολόγος απλά έχω από μικρός κόλλημα με την μουσική και για μένα δεν είναι απλά ψυχαγωγία. Μπορεί να υπάρχει μια αγορά (πανηγύρι όπως το λέω) που πουλάει την τέχνη, που την αξιολογεί και της βάζει ταμπέλες «αυτό είναι έτσι και το άλλο είναι της μόδας». Μπορεί να υπάρχουν οι κάθε λογής ανυποψίαστοι ή άσχετοι που αγοράζουν με τα λεφτά των γονιών τους ένα CD που είδαν στο Mad και απλά το ακούνε (αραιά και που) για να κουνηθούν και να περάσουν την ώρα τους. Μπορεί λόγου χάρη να είναι γελοίο για κάποιον hiphopά να ακούσει Avril Lavigne. Ποιος νομίζετε ότι απολαμβάνει αυτόν τον διαχωρισμό την μουσικής σε στρατόπεδα (Τι νομίζετε ότι είναι τα πρότυπα (είδωλα) εκτός από λίγη δόση φανατισμού και marketing? ). ΜΠΟΡΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΓΑΜΙΕΤΑΙ και συγνώμη και για την έκφραση αλλά απλά εγώ δεν είμαι έτσι. Έχω μεγαλώσει διαφορετικά με ακουστικά στα αυτιά μου (φαίνεται δεν είχα και αδερφάκια και έπρεπε να έχω και κάτι να ακούω) και η μουσική για μένα δεν είναι θέμα απλά διασκέδασης αλλά ουσίας. Προσωπικά δεν με νοιάζει τι κάνετε εσείς που υποστηρίζετε τα CD σας τις οικογένειες σας, τα label σας και λέτε ότι σκοτώνω την μουσική. Εγώ το έχω πληρώσει αυτό που κάνω με το να είμαι μια ζωή στην απ’ έξω και να βλέπω το 80% της γενιάς μου να χορεύει ζεμπέκικα και να θαυμάζουν τον Ρουβά και τον κάθε Ρουβά. Εσείς θέλετε να σας πληρώσω κιόλας? Δεν με νοιάζει που πουλάτε συναίσθημα, μούρη ή φαντασιώσεις στον κόσμο. Δεν έχω μεγάλη σχέση με αυτόν τον κόσμο ούτως ή άλλως. Μπορείτε να κάνετε σεξ παραπέρα δεν θα σας την πώ αλλά ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΟΥ. Και ειδικά όσοι απλά υποστηρίζετε και χωρίς συμφέροντα τα συμφέροντα των εμποροϋπαλλήλων του πανηγυριού. Μπορείτε άμα θέλετε να στηρίξετε όποιον “underground” καλλιτέχνη σας καπνίσει. Εμπρός λοιπόν κάντε τον Μιχαλάρα, κάντε τον Βουρλιώτη, κάντε τον Ταραξία, κάντε τον Νέβμα (μιλάω με τέτοια ονόματα που ο Θεός να τους κάνει καλλιτέχνες για να συμβαδίσω με το επίπεδο μερικών εδώ μέσα και να με καταλάβουν, και ο Eminem και η Avril – που ήταν καλλιτέχνες - παρόμοιά έγιναν αποκαΐδια του παλιού τους εαυτού). Αγοράστε ότι νομίζετε απλά κόψτε λίγο την προπαγάνδα. Μόνο αν σκεφτεί ο κόσμος καθαρά και χωρίς διαφημίσεις θα ακούσει και θα μάθει και λίγη ποιοτική μουσική και μόνο αν σταματήσει όλη αυτή η ζήτηση και η μανία του κόσμου με τα σκουπίδια θα σταματήσει και όλο αυτό το πανηγύρι…
Έναν βόθρο δεν τον καθαρίζεις, τον κλείνεις για να μην βρωμάει…
Α και sorry αν προσέβαλλα μερικούς από την family και τα λοιπά Labels (κι έλεγα γιατί με ξύνουν.. )

"ΑuNaNoCrU"

MSNs επικοινωνίας: nosleevesnosleeves@hotmail.com & r0dney_sk8@hotmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: