Μετά το Hannicap Circus παίχτηκαν αρκετά με τον διάδοχο του B.I.G. και ο Bizarre μετά από ένα σχεδόν χρόνο κυκλοφορεί και πάλι ένα ολόκληρο lp. Αρχικά το Hannicap Circus τα πήγε αρκετά καλά σε σχέση με τις κριτικές που είχε πάρει. 12ο στο billboard και παραμονή για πολλές βδομάδες ήταν μια "έκπληξη" από την Shady Records. Γρήγορα άλλαξε Label και πήγε στην Koch Records (και Universal για μας τους εκτός Αμερικής) όπου και ετοιμάστηκε για ακόμα σπουδαιότερα μεγαλεία. Κάπου εδώ αξίζει να πούμε και λίγα πράγματα για τον Bizy.
Ο Bizarre είναι ένας από τους παλαιότερους φίλους του Eminem και του Proof (rest in peace) και είναι mc-γέννημα-θρέμμα του Detroit. Τώρα πρόσφατα μετακόμισε με την γυναίκα του (κλάσεις ανώτερο αιδοίο από την Kim & την Faith του Biggie) στην Ατλάντα αλλά όπως λέει και ο ίδιος δεν μπορεί να περάσει 2-3 μέρες χωρίς να περάσει και μια βόλτα από την ιδιαίτερη του πατρίδα. Ο Bizarre χαρακτηρίζεται από το προκλητικό καβλωτικό και πωρωτικό (καθώς και τρομερά εύστοχα αστείο) περιεχόμενο των στίχων του. Είναι ο άνθρωπος που θα σου προτείνει να βιάσεις την γιαγιά σου, να αφήσεις έγκυο τον σκύλο σου πίνοντας κόκα και να κρατάς και το graffiti αληθινό.
Όπως δηλώνει και ο ίδιος πήρε αυτό το όνομα (σημαίνει "περίεργος - εκκεντρικός") γιατί οι άλλοι ράπερς του φαίνονταν λίγο παράξενοι. Και αυτός παραδέχεται πως έχει τις παραξενιές του όπως πίνοντας χάπια, φορώντας δημοσίως μια σακούλα στο κεφάλι ή και πηγαίνοντας για ψάρεμα αλλά ήθελε να διαχωρίσει την θέση του από όλους αυτούς που μιλάνε για πιστολίδι και φόνους όλη την ώρα ,προσφέροντας με τον τρόπο του στο hiphop κοινό ένα πιο ελαφρύ θέαμα. Μεγάλωσε μετακομίζοντας από το Texas στο Detroit και αντίστροφα σε ένα ευτυχισμένο οικογενειακό περιβάλλον και άρχισε να γράφει ρίμες από την ηλικία των 10. Υπήρξε ένα από τους dopest M.Cs στο Detroit και η πρώτη του solo κυκλοφορία ήταν το 1998 (Attack Of The Weirdos όπου το butterfly είχε κάνει πραγματικά πάταγο) και αυτήν την στιγμή είναι παντρεμένος με την γυναίκα του την Deanna (κουκλάρα) η οποία είναι επίσης μουσικός και παίζει heavy metal στους «Sindy Syringe». Καλό θα ήταν να σημειωθεί πως η Deanna έχει υποστηρίξει την καριέρα του Bizy εμφανιζόμενη σε αρκετά clips του και των D-12 (συγκεκριμένα στο κομμάτι "shit on you" μπορεί κανείς να την δει να καθαρίζει το σπίτι την ώρα που ο Bizy χώνει το "All women ain't shit, only good for cooking, cleaning, and sucking dick, and that's it").
Τώρα για να πάμε και στα του δίσκου, όσοι από εσάς δεν έχετε βγάλει ποτέ το πέος σας έξω να το κοπανήσετε στο ίδιο το γραφείο σας ενδεχομένως ο δίσκος να σας έρθει και λίγο απότομα ειδικά τα μέρη που αναφέρεται στον Eddie Murphy αποκαλώντας τον τραβέλι και εκεί που ισχυρίζεται ότι πήδηξε την Martha Stewart και αυτή του έμαθε να μαγειρεύει. Ο δίσκος πήρε το όνομα του από τα περίφημα Coney Islands (δηλαδή τα hot dogs για τα οποία φημίζεται το Detroit). Στην εισαγωγή γίνεται και χαιρετισμός κτηνοβατών και μετεχόντων στοματικού έρωτα ως ένδειξη πως ο καλλιτέχνης δεν ακολουθεί συγκεκριμένα πρότυπα και κλισέ και απεχθάνεται τις τυπικότητες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στις τέσσερις (4) συμμετοχές του King Grody (γνωστός και ως "Cobain The Dead"(!)) που έχει συνεργαστεί και με τους D-12 και κρατάει τον δίσκο σε σκληρά επίπεδα. Από τον δίσκο ξεχωρίζουν τα Da Fat Boy Dance & Start A Mosh Put (κομμάτια που θα λατρευτούν από clubbers, southάδες, rnb-lovers και ομοφυλόφιλους) το she's homeless (slow και ωραίο), το so hard, ένα επίσης slow και αρκετά σοβαρό κομμάτι στο οποίο μιλάει για την αληθινή προσωπική του ζωή και αναφέρεται και στον παιδικό του φίλο Proof που τον στιγμάτισε αρκετά. Στα ισχυρά στοιχεία του δίσκου κατατάσσεται και το σκληρό κομμάτι του δίσκου το animal. Είναι το κομμάτι που έκανε τον Sticky Fingaz όταν το άκουσε να αφήσει κάτω τον άνθρωπο που έτρωγε, να κλάσει μέντες και να ξανασκεφτεί τον κανιβαλισμό. Όπως και να έχει όμως το καλό, το κομμάτι που κρατά την κορυφή του δίσκου, το κομμάτι που θα ακούγεται για 5 γενιές ακόμα βρίσκεται στο τέλος του δίσκου (τελευταίο track) και λέγεται Fat Boy. Μιλάμε για το καινούργιο Juicy που κάνει τα κόκαλα του Notorious B.I.G. να τρίζουν. Το style του μετρημένου mc που προσέχει τα λόγια του, φοράει μαύρα γυαλιά και κάνει παρέα με τον Puffy είναι πλέον ξεπερασμένο και ο Bizarre φέρνει την νέα μόδα στον χώρο της rap μουσικής και φορώντας και μια σακούλα στο κεφάλι επιπλέον...το video clip που σε αποκλειστικότητα σας προσφέρει η επαναστατική ομάδα του "AuNaNoCrU" πιστεύω τα λέει όλα...απολαύστε το..
Και για να καταλήξουμε, προσωπική μου άποψη είναι πως ο Bizarre έχει αρκετό μέλλον. Έχει δείξει όρεξη και αν παρατηρήσουμε καλύτερα τα γεγονότα οι βάσεις για μια οργανωμένη καριέρα στο rap τέθηκαν από το Hannicap Circus, εκεί καθορίστηκε το target group και σε αυτό το στιλ βασίστηκε και το 2ο solo album. Πολλοί θα ήθελαν να δούνε τους D-12 σε ένα lp ξανά όλους μαζί (όσοι ζωντανοί) αλλά αυτό για την ώρα έχει αναβληθεί (αυτήν την εποχή κανονικά θα είχε βγει το 3ο lp των d-12 αν ο Proof ήταν ζωντανός). Ωστόσο μπορούμε να τους απολαύσουμε και solo και η συνέχεια προμηνύεται αρκετά μεγαλύτερη από όσο φαντάζονται μερικοί. Θα ήθελα να επαναλάβω πως πρόκειται για την ακμή των μελών της βρώμικης δωδεκάδας και συνεπώς και του Bizarre. Αν μου ζητούσαν να βαθμολογήσω τον δίσκο θα έβαζα κάπου 6,5 στα 10, αλλά βάλε ένα για τον Em, βάλε κι άλλο ένα για τον Proof, δώσ’ του κι άλλο ένα γιατί το παιδί είναι παλικάρι.. ε ο δίσκος είναι αριστούργημα. Τι Nas και μαλακίες μου λες μετά. Γιατί νομίζετε ο Νas δεν φοράει κανα σακουλάκι στο κεφάλι του? Κωλώνει και φοβάται. Και επειδή δεν υπάρχει αυτό που λένε οι αμερικανοί "Halfway Crook" και ο Bizarre είναι αληθινό αλάνι εγώ σας προτείνω τον δίσκο ανεπιφύλαχτα. Και για να μην παρεξηγηθεί η πλάκα ..εγώ ήδη τον έχω λιώσει (μια μέρα το έχω και το έχω ακούσει 20 φορές να ούμε..)
(Και να σημειωθεί πως την κριτική την γράφουμε σε παγκόσμια αποκλειστικότητα 3 μέρες πριν την επίσημη κυκλοφορία του δίσκου ….)
"AuNaNoCrU"
MSNs επικοινωνίας: nosleevesnosleeves@hotmail.com & r0dney_sk8@hotmail.com
Έχετε σκεφτεί αν τελικά αγοράζετε CD από φανατισμό και φόβο; Ο καλλιτέχνης παραπάνω που κάνει αληθινή μουσική την κάνει για να πληρωθεί; Τότε ποιος ο λόγος να σκοτώσω κάτι από αυτό που λέτε εσείς μουσική με το να αγοράσω ή να κατεβάσω κάτι το «πειρατικό» όπως το έχετε χαρακτηρίσει λες και είναι έγκλημα ή ελεύθερη διακίνηση της μουσικής που στην τελική είναι και πολιτισμός. Όχι δεν είμαι κανένας ακραίος ιδεολόγος απλά έχω από μικρός κόλλημα με την μουσική και για μένα δεν είναι απλά ψυχαγωγία. Μπορεί να υπάρχει μια αγορά (πανηγύρι όπως το λέω) που πουλάει την τέχνη, που την αξιολογεί και της βάζει ταμπέλες «αυτό είναι έτσι και το άλλο είναι της μόδας». Μπορεί να υπάρχουν οι κάθε λογής ανυποψίαστοι ή άσχετοι που αγοράζουν με τα λεφτά των γονιών τους ένα CD που είδαν στο Mad και απλά το ακούνε (αραιά και που) για να κουνηθούν και να περάσουν την ώρα τους. Μπορεί λόγου χάρη να είναι γελοίο για κάποιον hiphopά να ακούσει Avril Lavigne. Ποιος νομίζετε ότι απολαμβάνει αυτόν τον διαχωρισμό την μουσικής σε στρατόπεδα (Τι νομίζετε ότι είναι τα πρότυπα (είδωλα) εκτός από λίγη δόση φανατισμού και marketing? ). ΜΠΟΡΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΓΑΜΙΕΤΑΙ και συγνώμη και για την έκφραση αλλά απλά εγώ δεν είμαι έτσι. Έχω μεγαλώσει διαφορετικά με ακουστικά στα αυτιά μου (φαίνεται δεν είχα και αδερφάκια και έπρεπε να έχω και κάτι να ακούω) και η μουσική για μένα δεν είναι θέμα απλά διασκέδασης αλλά ουσίας. Προσωπικά δεν με νοιάζει τι κάνετε εσείς που υποστηρίζετε τα CD σας τις οικογένειες σας, τα label σας και λέτε ότι σκοτώνω την μουσική. Εγώ το έχω πληρώσει αυτό που κάνω με το να είμαι μια ζωή στην απ’ έξω και να βλέπω το 80% της γενιάς μου να χορεύει ζεμπέκικα και να θαυμάζουν τον Ρουβά και τον κάθε Ρουβά. Εσείς θέλετε να σας πληρώσω κιόλας? Δεν με νοιάζει που πουλάτε συναίσθημα, μούρη ή φαντασιώσεις στον κόσμο. Δεν έχω μεγάλη σχέση με αυτόν τον κόσμο ούτως ή άλλως. Μπορείτε να κάνετε σεξ παραπέρα δεν θα σας την πώ αλλά ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΟΥ. Και ειδικά όσοι απλά υποστηρίζετε και χωρίς συμφέροντα τα συμφέροντα των εμποροϋπαλλήλων του πανηγυριού. Μπορείτε άμα θέλετε να στηρίξετε όποιον “underground” καλλιτέχνη σας καπνίσει. Εμπρός λοιπόν κάντε τον Μιχαλάρα, κάντε τον Βουρλιώτη, κάντε τον Ταραξία, κάντε τον Νέβμα (μιλάω με τέτοια ονόματα που ο Θεός να τους κάνει καλλιτέχνες για να συμβαδίσω με το επίπεδο μερικών εδώ μέσα και να με καταλάβουν, και ο Eminem και η Avril – που ήταν καλλιτέχνες - παρόμοιά έγιναν αποκαΐδια του παλιού τους εαυτού). Αγοράστε ότι νομίζετε απλά κόψτε λίγο την προπαγάνδα. Μόνο αν σκεφτεί ο κόσμος καθαρά και χωρίς διαφημίσεις θα ακούσει και θα μάθει και λίγη ποιοτική μουσική και μόνο αν σταματήσει όλη αυτή η ζήτηση και η μανία του κόσμου με τα σκουπίδια θα σταματήσει και όλο αυτό το πανηγύρι… 
"I'm sure everybody who has ever met him, even just once, can testify to the fact that he illuminated a room when he walked in it. I believe that Proof loved people and people loved him. He was a magnet. He lured you in. You wanted to learn about him, follow his swagger. Without Proof, there would be no Eminem, no Slim Shady, and no D12." Το επόμενο cd των D-12 αναμένοταν να βγει κάπου τέλη 2007 αλλά αναβλήθηκε λόγω re-up καθώς και του mixtape Κing Mathers και το μέλλον ούτως ή άλλως από εποχές Eminem Show προβλέπεται απρόβλεπτο…Eminem Show? Για να γυρίσουμε όμως στην χρονιά 2002..
Όχι! Αυτή που έχουμε και δεν τη βλέπουμε: όλα εκείνα τα «αρκετά» που έχουμε στη ζωή μας, αλλά τα παρασέρνει η δύναμη του «θέλω κι άλλα». Η Υγεία μας! Το χαμόγελο ενός φίλου. Το φιλί ενός έρωτα. Το ενδιαφέρον ενός συνανθρώπου. Και το graffiti δεν έχει απρόσωπο αποδέκτη. Το μήνυμα έχει στόχο όλους όσους το βλέπουν κάθε πρωί στον τοίχο: Ε-Μ-Α-Σ! Εμάς φοβίζει κατά βάθος. Γι’ αυτό και μας αρέσει τόσο πολύ...Κανένα σύστημα δε μας φταίει. Το σύστημα εμείς το φτιάχνουμε, το συντηρούμε ή το αλλάζουμε!
! Στιγμές παραληρήματος περάσαμε όλα τα μέλη του “AuNaNoCrU” στο κέντρο πανηγυρίζοντας και χοροπηδώντας μαζί με όλους τους παππούληδες, τις γκομενάρες, τις γιαγιάδες, τους γιάπηδες, τους in και cool και τα νιάνιαρα δηλώνοντας ότι είμαστε όλοι μας ίδιοι και ταυτόχρονα διαφορετικοί. Και αυτό είναι στην ζωή που μας δίνει κίνητρο να προχωρήσουμε και να πάμε μπροστά, αυτό είναι που μας κάνει να νοιώθουμε ξεχωριστοί αλλά και ταυτόχρονα όχι μόνοι. Αυτό είναι που μας ενθαρρύνει να προχωρήσουμε σε μια κοινωνία χωρίς φυλετικές, σεξουαλικές, θρησκευτικές και κοινωνικές διακρίσεις με σεβασμό προς τον συνάνθρωπο. Αυτό είναι η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και η χθεσινή βραδιά ήταν πραγματικά η δι
